اتحاد خیابانی ما
من نمیدانم این چندهزار نفر مخاطب ما
امروز و این شبها
کجا و در چه میادینی صدایشان را بلند میکنند و مشتشان را بالا میبرند.
اما
در دنیایی که سفید و سیاهش به هم آمیخته و تشخیص حق و باطل را پر ابتلا و دشوار کرده، خدا به ما لطف خفی کرده و شر و سیاهی مطلقی مثل رژیم صهیونیستی را گذاشته روبه رویمان.
آنکه هیچ خیری از بدو روز نکبت تأسیسش تا امروز برای جهان نداشته و تا روز مرگش جز کشتار و وحشیگری و تجاوز و جنگ نخواهد داشت.
هر وقت مستاصل شدیم، نگاه کنیم او از چه چیزی خوشحال است و کجا دارد اسکی میرود؟ اجتناب از آنچه او میپسندد عین حق است و تلاش برای آنچه خار چشم اوست، اصل ثواب!
این روزها اگر کسی، در گوشهای به آن کسانی که خار چشم او بودند و در به درِ ترور و حذف فیزیکیشان بود، دشنامِ آهستهای هم بدهد. این را میگیرد، اکو میکند و میگذارد در صدر اخبارش!
اگر اتحاد خیابانی ما خدشه دار بشود، عرصه را برای جولان خودش فراهم میبیند.
اگر مقام رهبری را تشریفاتی و بی اثر و مسئولان مملکت را خائن و فریفته بدانیم، دقیقا همان میشود که او میخواهد ما خیال کنیم.
اگر سه گانه قوی میدان و دیپلماسی و خیابان را که ۱۰۰ روز برای حمایت از آن پای کار بودیم، دوگانه کنیم یا از هم گسیخته و بی انسجام بدانیم، جرئت میکند بینیِ به خاک مالیدهاش را دوباره بالا بیاورد.
- الهی که هیچ ملتی دشمن شاد نشود.
بویژه اگر دشمن او شر مطلقی به عنوان رژیم اشغالگر قدس و آمریکای جنایتکار باشد.
- الهی که ناسزا و ناروا جای نقد و دلسوزی را نگیرد.
- و الهی مدیونِ آدمهایی که تمام این روزها جانشان را کف دست گرفتند و پای منافع ملت ایستادند نشویم.
کاش مسئولین ما، کنار این همه زحمت، کمی در کار رسانهای و همراه کردنِ ذهن مردمِ همیشه در صحنه، قویتر بودند و این عرصه را نمیباختند.
خدا به ما کمک کند خیابان را در انسجام و اتحاد با میدان و دیپلماسی، زنده و پویا و مودب به آدابی که رهبر شهیدمان یادمان داد نگه داریم!
پ.ن: بی ادب، لایق سخن نیست! کسی که دشنام میدهد جوابش سکوت است. و حتی اگر خودش را حزباللهی بداند، جز «ننگ» برای حزبِ خدا دستاوردی ندارد. دلسوزِ دغدغهمند اگر میشناسید که شعار بیادبانه سر میدهد، از او بخواهید اول دلش برای خودش بسوزد و حیایی که از دین نیاموخته!
رزومه بعضی از فعالان سیاسی ما متاسفانه پر شده از دشنام به شهدایی که بعدا پشت تابوتشان ضجه زدهاند برای طلب حلالیت!
نگذاریم تاریخ تکرار بشود...