اعتراف می‌کنم، گل‌های ساده بالای ضریح آنقدر با ترکیب همیشگی‌شان متفاوت بودند که مجبور شدم دست به جیب بشوم و برایتان عکس بگیرم!

این تفاوت، سادگی، سرکشی و سرخی تجسم حقیقی بهشت است در نگاه من!

دلم خیلی برایتان تنگ شد و عاجزانه خواستم اجازه دهند تا لحظه آخر عمرم خدمتتان را بکنم.

می‌دانم گاهی دنیا، سخت می‌پیچد به دست و بالتان. سه بار زیارت کردم برایتان. مخصوصِ التماسِ دعا گفته‌ها، مخصوصِ خادم‌ها و مخصوصِ رفقای همراه کانال...

در یکی از زیارت‌ها، سرم را از امین الله بلند کردم و دیدم روی دیوار مقابلم نوشته "یا مَن تحلُّ به عُقَدُ المکاره". بعید نیست یک دعای هفتم صحیفه سجادیه، گره‌ها را باز کند...

امید دارم که می‌کند. می‌خوانم امروز برایتان. خودتان هم بخوانید!

الهی هرجا که مشغولیم

به هر ماجرایی

در هر مساله‌ای

مصداق متفاوتی از بهشت را در آن پیدا کنیم!