از هر روضه تا روضه بعد یک ماه است. چهار هفته زمان زیادی است برای اینکه اتفاقات مختلفی رخ بدهد و گاهی نخ اتصال رخدادها هم از دست آدم در برود.

این ماه هم روضه امام جواد با یک سفر عجیب همزمان شد.

توی سفر هرقدر تلاش کردم پیام‌های پیشواز را به موقع به شما برسانم نشد. یا اینترنت نبود یا موقعیت خوبی نداشتم.

تا اینکه اولین پیام را نوشتم و یک لحظه دقت کردم که... اینجا کجاست؟ روضه قبلی در روز ولادت حضرت زینب بود و حالا پیام پیشواز داشت وقتی آماده می‌شد که در حرم حضرت زینب نشسته بودم.

پوستم لرزید!

ما به زنده بودنشان ایمان داریم. به دیدن و شنیدنشان. اما باز هم هربار که برایمان به چشم ثابت می‌شود، شوکه می‌شویم...

روضه امروز حاصل همین سفر کوتاه است.

حرف‌هایی که در بیرون مرزها باید شنید.

زاویه‌دیدهای متفاوت

نماهای بازتر

از بیرون

روضه امروز را از بیروت برگزار می‌کنیم...