یوم الله
میخواستم متنی برای انقلاب بنویسم
برای انقلابی که خیلی دوستش دارم و امشب شب تولدش است!
میخواستم ۴۰ دلیل بیاورم برای عزیز بودنش و بگویم چرا حاضرم تا جان دارم پای آن بایستم.
میخواستم فهرستی آماده کنم از همه آنچه انقلاب اسلامی و فرزند عزیزش «جمهوری اسلامی ایران» به جهان هدیه داده.
روحِ جهانِ بی روح!
میخواستم از این عبارت میشل فوکو شروع کنم...
دوست داشتم یکی یکی و با جزییات بگویم که هر سال ۲۲ بهمن چه چیزهایی را ثابت میکند و چه تهدیدهایی را از «نظام» جمهوری اسلامی دور میکند. که فرق مهم نظام و رژیم در همین حضور مردم پای کار است!
میخواستم شعری برای وطنم بگویم
وطنی که نورش چشم کورها را میزند...
میخواستم کلمههای قاسم سلیمانی، سید حسن نصرالله، آیت الله جوادی آملی و دهها نفر از ستارههای آسمان زندگیام را در وصف جمهوری اسلامی، فهرست کنم جلوی چشمم که یادم نرود این چه امانت سنگینی بود که خدا به ما داد!
میخواستم خیلی کارها بکنم
برای ساعت ۲۱ که به آن نرسیدم!
حالا صدای «الله اکبر» و «مرگ بر دیکتاتورِ» همسايهها به هم آمیخته شده و جانم در میرود که بروم تک به تک بهشان بگویم این شعارها همه در یک راستا بود اگر بمباران رسانههای جنایتکار، از آدمکشترین و کثیفترین استعمارگران جهان، منجی دروغین برای ملتهای فریب خورده نمیساخت و میگذاشت صدای حق به گوش آدمها برسد...
حالا شب ۲۲ بهمن است و خاطرات بزرگترها از چنین شبی در سال ۵۷ شنیدنی است.
حالا دوباره سرنوشت مقاومت منطقه و جهان توی دست ما و شوهرها و بچههایمان است.
امسال سختتر از همیشه است میدانم.
خیلیها در فامیل و در و همسایه تنها شدهاند. از رفقا حرفها شنیدهاند و فردا بیشتر و بیشتر خواهند شنید!
باورش سخت است اما ذهنهای کمی از بمباران شبکههای اجتماعی در این روزها جان سالم به در بردهاند.
حالا اگر چه سختتر از هر سال است
و اگرچه من نرسیدم همه آنچه میخواستم را برایتان آماده کنم.
اما یک چیزی که از همه حجتها حجتتر است را آوردهام این جا با هم تماشا کنیم:
کودک کشهای غزه و اپستین با هم جمع شدهاند و تمام فکر و ذکر این روزهایشان نابودی جمهوری اسلامی است.
آنقدر از آن دشمنان انسانیت سند و مدرک وجود دارد که برایم مسجل است هر طرف که آنها ایستادهاند حتما سمت کثافتِ تاریخ است!
خودم را میکشم کنار که به آنها آلوده نشوم.
در دورترین نقطه
در تقابلِ بدون تساهل با جنایتکارانِ آمریکا و اسرائیل که میایستم
بخواهم یا نخواهم
وسط وسط وسط جمهوری اسلامی ایران هستم
زیر پرچم سید علی خامنهای!
اینجا را دوست دارم
نه فقط به خاطر آن ۴۰ دلیل
و آن حرفها
و آن ستارهها
بلکه چون کل یوم عاشورا
و در شباهت دشمنانمان به جماعت یزیدی شک ندارم!